Hania Rani: Music For Film And Theatre [CD]

Music for Film and Theatre" to osobisty wybór najnowszych kompozycji do filmu, teatru i innych projektów. Pisanie muzyki do filmu i teatru zawsze było dużą częścią muzycznego świata Hani Rani. Jest to również część procesu twórczego, która może być kusząco poza zasięgiem słuchaczy, albo projekt nie dojdzie do skutku, albo muzyka po prostu nie jest dostępna poza filmem lub sztuką. Od wczesnych kolaboracji z przyjaciółmi, po zeszłoroczne dwie partytury do filmów pełnometrażowych (xAbo: Ojciec Boniecki w reżyserii Aleksandry Potoczek i I Never Cry w reżyserii Piotra Domalewskiego) Rani była zaangażowana w wiele takich projektów, z których każdy stanowi ważny krok w jej rozwój artystyczny i życie kompozytora i artysty: "Komponowanie do filmu czy teatru to dla mnie zupełnie inny rodzaj pracy niż pisanie do własnych projektów. Po pierwsze, muszę współpracować z kimś, kto patrzy na świat przez pryzmat własnej sztuki i rzemiosła. Dlatego tego typu spotkania mogą być tak ekscytujące - są obietnicą stworzenia czegoś zupełnie nowego, w wyniku twórczej pracy tak wielu ludzi z różnych środowisk. Po drugie, czuję, że muzyka w filmie jest niewidzialną postacią, brakującą emocją, która tworzy wyjątkową atmosferę i sensację. To nie ilustruje, jest dopełnieniem dzieła sztuki. Myślę, że to niezwykle delikatna sprawa, która odrzuca banalne skojarzenia i łatwe rozwiązania. Czuję, że komponowanie do filmu działa jak ćwiczenie dla mojej wyobraźni ". Jednak natura tej współpracy polega na tym, że czasami kompozytorzy mają własne ulubione kompozycje, które nie są ostateczne. W tym miejscu pojawia się Muzyka do filmu i teatru, ponieważ pozwala Rani zaprezentować wybór jej własnych ulubionych utworów skomponowanych na potrzeby filmu i sztuk teatralnych. Utwory, które dotarły do finalnego cięcia i takie, które zostały odrzucone przez reżysera lub producenta. Zebranie muzyki na albumie daje Rani szansę na podzielenie się swoją muzyką ze swoimi słuchaczami na własnych warunkach, a jej fanom szansę na usłyszenie innej strony jej sztuki. "Umieściłam je w jednym miejscu, jako zbiór drogocennych przedmiotów, które przez lata leżały w szufladzie. Niektóre z nich powstały kilka lat temu, inne są wynikiem ostatnich badań. Bardzo się cieszę, że w końcu mogę je przedstawić jako osobny projekt ". Rani jest oczywiście wdzięczna wszystkim reżyserom, którzy powierzyli jej tworzenie muzyki do swoich projektów, ale szczególnie ciepło darzy utwory skomponowane do jej pierwszego "prawdziwego" spektaklu teatralnego "Pradziady" w reżyserii Michała Zdunika. Tytuł pochodzi od słowa "Dziady", które w folklorze słowiańskim określa duchy przodków i zbiór przedchrześcijańskich obrzędów, rytuałów i zwyczajów im poświęconych. Istotą tych rytuałów była "komunia żywych ze zmarłymi", czyli nawiązanie relacji z duszami przodków. "Czułam, że ta historia potrzebuje niezwykle mrocznej i delikatnej muzyki, a jednocześnie dźwięku, który mógłby wyrazić mieszankę dwóch światów - żywego i umarłego. Postanowiłam skomponować część ścieżki dźwiękowej z kwartetem smyczkowym, ale zawierającym dwie wiolonczele, altówkę i tylko jedno skrzypce. Nagrywaliśmy w małym domku, całkowicie zbudowanym z drewna, głównie z fińskiej sosny. Zawsze czułam, że ta przestrzeń ma wyjątkową, ciepłą i naturalną akustykę - zwłaszcza w połączeniu z instrumentami smyczkowymi. Utwór skomponowany do tego spektaklu nazywa się Ghosts, ale tak naprawdę nie dotarł do spektaklu, chociaż podoba mi się tak bardzo, że pomyślałam, że będzie idealnie pasował na tę kompilację ". Inne atrakcje to czarujący Soleil Pâle napisany we współpracy z reżyserem Neelsem Castillonem i improwizujących tancerzy Alt Take, piękna melancholia In Between (z ścieżki dźwiękowej do filmu xAbo: Father Boniecki) i magiczna rozkosz The Beach (z I Never Płacz) i razem tworzą piękną ofertę od artysty, którego każda nuta jest warta wysłuchania, ale dla którego podróż dopiero się zaczyna: "Bardzo się cieszę, widząc, że wielu artystów uważa moją muzykę za odpowiednią ścieżkę dźwiękową do swoich dzieł, ponieważ muzyka filmowa zawsze była ogromną inspiracją dla każdej z moich kompozycji. Znajduję tam dużo życia i prawdziwych emocji, ale też poczucie wolności. Wolność od własnych schematów myślenia i uprzedzeń. Wierzę też mocno we współpracę między ludźmi, zawsze uważam, że jest to sposób na stworzenie czegoś naprawdę nowego, opartego na połączeniu różnych sposobów myślenia, odczuwania, wyrażania ".