Lasting soundtrack (Nieulotne) (digipack) (Daniel Bloom) [CD]

Daniel Bloom - kompozytor i producent muzyczny. Skomponował muzykę min. do filmów Kallafiorr, Tulipany, Wszystko co Kocham. Znany z pięknych i bardzo przestrzennie rozbudowanych kompozycji. Jego ścieżki dźwiękowe były wielokrotnie nominowane do najważniejszych polskich nagród muzycznych i filmowych. Muzyczny świat, który wykreował Daniel Bloom to rozpoznawalna i bardzo charakterystyczna przestrzeń dźwiękowa. Pojedyncze dźwięki w jego kompozycjach - zwłaszcza elektroniczne - są czymś równie ważnym co harmonia czy temat muzyczny tworzący melodię. Elektronika, zastosowana w bardzo przemyślany i osobisty sposób stanowi główną siłę kompozytora. Na ścieżce dźwiękowej do filmu Tulipany i Wszystko co kocham partie fortepianu zagrał Leszek Możdżer. Współpraca artystów przyniosła, oryginalną w swej formie, elektroniczno - fortepianową muzykę. Największą siłą muzyki Daniela Blooma jest różnorodność i nieprzewidywalność brzmieniowa i aranżacyjna. Każda z jego płyt jest kompletnie inna. Każda jest oddzielną, muzyczną opowieścią. Jak mówi sam kompozytor: "... najbardziej fascynuje mnie poszukiwanie i kreowanie dźwięków..." Najnowszym dziełem artysty jest muzyka do filmu Nieulotne w reż. Jacka Borcucha. Premiera światowa filmu miała miejsce w Sundance USA, największym festiwalu kina niezależnego na świecie. To drugi film reżysera, który dostał się do konkursu tego prestiżowego festiwalu. Pierwszym był Wszystko co kocham w 2010 roku. Muzyka z filmu Nieulotne to elektroniczna symfonia. Rozpoczynający płytę temat grany przez Leszka Możdżera otwiera w sposób przejmujący nieznaną mroczną przestrzeń. Muzyka ta jest nieoczywista, wychodząca często poza 12 tonową, klasyczną skalę. Dźwiękom elektronicznym towarzyszą dźwięki natury jak w "Utworze na muchy i Pasterza" (Composition for flies and Shepherd) czy w "Uwerturze w powietrzu" (Overture In the air). Daniel Bloom posługuje się tu zupełnie inną narracją brzmieniową i kompozytorską, niż na poprzednich płytach. Frazy muzyczne są wyłącznie przyporządkowane kompozycjom na fortepian. Cała reszta to elektroniczna muzyka współczesna pozbawiona granic narzuconych przez 12 tonową skalę. Jest w tym wszystkim przemyślany koncept dostosowania muzyki do rzeczywistego stanu emocjonalnego bohaterów filmu, poprzez tzw. "niezdeterminowanie". Prekursorami muzyki niezdeterminowanej i odcinającej się od wcześniejszego romantyzmu XIX wiecznego byli od lat 20 XX wieku min. John Cage i Henry Cowell. Obaj rozstrajali instrumenty i preparowali własne brzmienia tworząc zupełnie nową jakość w muzyce. Instrumenty na płycie Nieulotne momentami pięknie rozstrojone rysują bardzo wyrazistą i przejmującą przestrzeń muzyczną. Przez całą płytę przewija się temat główny na fortepian. Pozwala on na chwilę jakby zaczerpnąć powietrza... Soundtrack do filmu Nieulotne umożliwia słuchaczowi, widzowi... odbieranie obrazu w pełniejszy sposób. To ciąg dalszy historii bohaterów, którego jedynym ograniczeniem staje się granica ludzkiej wyobraźni.. To ważny krok w poszukiwaniu dźwięków przez Daniela Blooma.