Jest to wybór esejów literackich, w których Henryk Dasko, sam emigrant z '68 roku, pisze o pisarzach emigrantach i wygnańcach: Jerzym Kosińskim, Andrzeju Brychcie, Leopoldzie Tyrmandzie, Vladimirze Nabokowie. O niełatwych klejach ich losów, o szukaniu nowej tożsamości, podejmowanych walkach o twórcze zaistnienie w nowym języku.