Prowincjonalna miniatura wojenna - Józef Bednarowski [KSIĄŻKA]

Prawie natychmiast partyzant "Lis" został wstępnie przesłuchany przez jednego z oficerów, którzy go przyprowadzili, tego podpułkownika z mapnikiem. "Tawariszcz politruk", jak zwracali się do niego pozostali Sowieci, zadał Modestowi tylko jedno podchwytliwe pytanie. - Wy znajetie czto eto takoje... - tu zaczął szukać jakiegoś słowa w swoich papierach w mapniku. Znalazłszy je, enkawudzista powtórzył kwestię: - Wy znajetie czto eto placowka? - Chyba placówka? - Da, placówka - poprawił się Rosjanin. - Wiem - odparł, udając naiwnego więzień. Domyślał się, że chodzi o nazywaną placówką podstawową komórkę AK, ale nie mógł przecież tak odpowiedzieć. - Nu, słuszaju, słuszaju... - zachęcał przesłuchujący, zakładając nogę na nogę i zaplatając ręce na piersiach. - Placówka, albo po prostu plac, to jest taki kawałek ziemi, na którym ma być stawiany dom albo inny budynek... - zaczął tłumaczyć więzień. - Ja tiebie skażu, czto eto placowka! - ryknął nagle Rosjanin, zrywając się z krzesła i wymierzając więźniowi policzek. - Ty dumajesz, czto ja durnyj? - zapytał ponownie i nie czekając już na odpowiedź, kazał wartownikom wyprowadzić aresztanta do obory.