Raz, Dwa, Trzy: Muzyka z Talerzyka (digipack) [CD]

Koniecznie chcieli nazwać dźwięki i słowa wydobyte po mało oficjalnym rozpoczęciu działalności w lutym 1990 roku. Żadne z dotychczas obowiązujących słów etykietujących ówczesną działalność muzyczną nie oddawało radości istnienia i tworzenia, którą ich pierwsza, jeszcze lokalna publiczność chłonęła całymi łyżkami. Oficjalnie zaczęło się dziać parę miesięcy później, kiedy udział w Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie wyjątkowo uszczęśliwił ironicznego ducha zespołu nagradzając go "głównie" (nagroda główna) i bardzo licznie "pobocznie" (pięć wyróżnień za; teksty, muzykę, aranżację, nagrodę im. Wojtka Belona, nagrodę Jacka Kaczmarskiego oraz 20 dolarów amerykańskich od Jana Kantego Pawluśkiewicza). Wyróżnienie w koncercie debiutów Opole'90 i telewizyjny występ na oczach wielomilionowej publiczności ostatecznie przypieczętował fakt ich istnienia w licznym umysłach i sercach ludzkich. Zespół był stałym gościem kilku następnych Festiwali Piosenki Studenckiej w Krakowie i Festiwalu Fama w Świnoujściu, wystąpił również na Festiwalu w Jarocinie. Grupa Raz Dwa Trzy na potrzeby mediów i na pomoc ludzkości, która koniecznie chciała wiedzieć, w którym kierunku odczuwa, znalazła credo, które wiele tłumaczyło; "happy spirit". Ten szczególny, zdystansowany egzystencjalizm poparty wyjątkową sympatią do szeroko pojętej ludzkości charakterystyczny dla twórczości Adama Nowaka, zapisany po raz pierwszy na płycie "Jestem Polakiem", potem na albumie "To ja", dziennikarze porównywali z objawieniem na miarę Toma Waitsa. Nietypowe instrumentarium i wyjątkowo dojrzałe, ale często ironiczne teksty Nowaka kojarzyły się z kabaretową piosenką francuską. Zespół Raz Dwa Trzy stał się symbolem odnowienia "zmęczonego" w tym czasie gatunku jakim w była tzw. piosenka studencka. Na trzeciej i czwartej płycie /"Cztery" i "Sufit"/ za sprawą producenta Wojtka Waglewskiego pojawiły się elementy jazzu, bluesa, folku, akcentów reagge i co niezwykłe, rockowej energii. Profesjonalnie wyprodukowane albumy, oryginalne brzmienia i obecność w większości mediów "odcięły" zespół od ich studenckich korzeni. Przejawem ich rosnącej popularności były liczne "powerplaye" w stacjach radiowych, retransmisje koncertów w TV (TV1; Muzyczna Jedynka, Polsat), specjalne audycje monograficzne w Telewizji Polskiej (m.in. zawierające materiał muzyczny z płyty "To ja"), wysokobudżetowy film monograficzny o zespole Raz Dwa Trzy pt. "Cztery" zrealizowany przez Telewizję Polską oraz duża częstotliwość emitowania w telewizji teledysków promujących płyty zespołu. Efektem znakomitego przyjęcia zarówno przez dziennikarzy jak i publiczność albumu "Cztery" była nominacja Fryderyk '94 w kategorii "Najlepszy Album piosenki Poetyckiej".