Voo Voo: Złota Kolekcja [CD]

Voo Voo to jeden z najoryginalniejszych zespołów na polskiej scenie rockowej, który w swojej muzyce, ze świetnym skutkiem połączył rock z jazzem i folkiem różnych rejonów świata. Grupa powstała w 1985 r. w Warszawie, jej założycielem był Wojciech Waglewski (ur. 1953) - kompozytor, autor bardzo ciekawych metaforycznych tekstów, gitarzysta i wokalista, który wcześniej występował w zespołach Osjan, Bemibem oraz MWNH. Wśród założycieli zespołu byli również perkusjonista Milo Kurtis, perkusista Wojciech Morawski i basista Andrzej Nowicki. Już z Markiem Czapelskim w miejsce Morawskiego, grupa nagrała debiutancką płytę Voo Voo zbierając świetne recenzje zarówno od publiczności, jak i od krytyki. W 1986 r. do Waglewskiego dołączyli bracia Jan (bg; grający wcześniej m.in. w Czerwonych Gitarach oraz z duetem Marek i Wacek) i Mateusz (multiinstrumentalista grający również w Tie Break; do dziś podstawowa postać Voo Voo) Pospieszalscy oraz Andrzej Ryszka (dr). W 1990 r. Ryszkę zastąpił Piotr "Stopa" Żyżelewicz (występujący w zespołach Armia, Izrael, a później też 2Tm2,3), a osiem lat później miejsce J. Pospieszalskiego (znanego od tej pory m.in: z programów TVP Swojskie klimaty, Warto rozmawiać) zajął Karim Martusewicz. 12 maja 2011 r. nagle zmarł Żyżelewicz. Jego następcą został Michał Bryndal, grający wcześniej z W. Mazolewskim i w zespole Sofa. Każda z kolejnych płyt Voo Voo stawała się niezwykłą muzyczną podróżą ku różnym zakątkom świata rocka, choć często przekraczał on rockowe granice. Sno-powiązałka była albumem koncepcyjnym z utworami tworzącymi "półsenną opowieść" (jak napisano w Encyklopedii Polskiego Rocka), Zespół gitar elektrycznych pokazywał zespół w muzyce prostszej i bliższej rockowemu mainstreamowi, Zapłacono iskrzyło się folkowymi odnośnikami, na Rapatapa to ja Voo Voo po raz pierwszy użyło skreczy, Oov Oov zachwycało brzmieniowymi kontrastami i zmianami nastrojów, Płyta z muzyką beatlesowskimi melodiami i miniaturami instrumentalnymi będącymi podkładem dla czytanych przez aktora Jana Peszka opowiadań autorstwa osób z porażeniem mózgowym, Płyta i XX cz.1 skierowała zespół w stronę jazzu, na Voo Voo z kobietami zespół znakomicie wymieszał rock, jazz i muzykę latynoską, a na Wszyscy muzycy to wojownicy ukłonił się szorstkim, wręcz garażowym brzmieniom gitar. Voo Voo tworzy także świetne i jedyne w swoim rodzaju przedstawienia muzyczne. Do najważniejszych należały Voo Voo W Kamieniołomach - widowisko, które odbyło się w Kazimierzu nad Wisłą w lipcu 1995 r. i koncert na zamku w Janowcu z czerwca 2005 r., gdzie grupa świętowała 20. urodziny - oba zorganizowane przez Mirosława Olszówkę, wieloletniego, zmarłego w 2010r., menedżera Voo Voo. Wielokrotnie brała też udział w Festiwalu Ludów Północy w Gdańsku, występowała z zespołami z Buriacji i kaliningradzkim chórem Matica (na koncertowym wydawnictwie Trójdźwięki znalazł się zapis takiego koncertu). Voo Voo uczestniczyło też w performansach (m.in. TPChR J. Owsiaka) i akcjach charytatywnych (skomponowała hymn WOŚP), występowało na Przystanku Woodstock (co zostało zarejestrowane na DVD) i w cyklu koncertów Męskie Granie, któremu Waglewski przez dwa lata przewodził artystycznie (fragmenty występów ukazały się na płytach z serii Męskie granie). Muzykę zespołu Waglewskiego można też usłyszeć w filmach oraz przedstawieniach teatralnych i baletowych (m.in. Ze środy na czwartek - 89, Muzyka do filmu ?Seszele' - 90, Mimozaika - 91, Zaćmienie Piątego Słońca - 92, Kalejdoskop - 99, Strefa ciszy - 01, Muzyka ze słowami - 02). A jako Małe Wu Wu towarzyszą śpiewającym dzieciom i tworzą piosenki zaadresowane do najmłodszych słuchaczy (Małe Wu Wu - 88, Tam tam i tu - 91, Małe Wu Wu śpiewa wiersze ks. Jana Twardowskiego - 07). Muzycy Voo Voo lubią zapraszać na swoje płyty gości. Śpiewali i grali z nimi m.in. K. Nosowska, U. Dudziak, A. M. Jopek, A. Orthodox, Senegalczyk M. Diouf, J. Peszek, Fisz, M. Staszczyk, L. Janerka, Abradab, M. Maleńczuk czy A. Ziut Gralak. Niezwykle ciekawym przedsięwzięciem okazała się Flota zjednoczonych sił - najlepsi śpiewają Voo Voo, gdzie czołowi wokaliści (m.in. K. Staszewski, St. Sojka, M. Maleńczuk, G. Turnau, L. Janerka czy T. Lipnicki) zaśpiewali piosenki zespołu Waglewskiego. Natomiast płytę Tischner Voo Voo nagrało wspólnie z rodziną Trebunie-Tutki, a album Voo Voo & Haydamaki z ukraińskim zespołem Haydamaki. Muzycy Voo Voo czynni są również poza macierzystym zespołem. Waglewski nagrał solowe albumy (Gra-żonie - 91, Muzyka od środka - 98), a jako Waglewski Fisz Emade cieszące się dużą popularnością płyty ze swoimi synami (Męska muzyka - 08, Matka, Syn, Bóg - 13). Z M. Maleńczukiem stworzył duet, czego efektem okazała się bardzo popularna płyta Koledzy (07). Jest też autorem muzyki filmowej (m.in. Jasne błękitne okna - 98) i producentem płyt (m.in. M. Jakubowicz, Raz Dwa Trzy, M. Peszek). M. Pospieszalski, który występuje też z zespołami YeShe i 2Tm2,3, ma na koncie płyty Matika (95) z muzyką do filmów Balanga i Gorący czwartek (otrzymał za nią nagrodę na FPFF w Gdyni), Kolędy: Mateusz Pospieszalski Solo (13), Mój biegun (13; muzyka do filmu o tym samym tytule), Pamiętnik z Powstania Warszawskiego (09), a jako Mateusz Pospieszalski Project album EMPE3 (08; nagrany m.in. z synem Markiem). Komponuje również do sztuk teatralnych (muzyka do Zimowej opowieści pojawiła się na kompakcie w 09) i do Teatru Telewizji. Jest kompozytorem piosenek zespołu Zakopower (w tym wielkiego przeboju Boso) czy A.M. Jopek, a z braćmi Janem i Marcinem często występuje w repertuarze kolędowym. Martusiewicz ze swoim zespołem Karimski Club nagrał dwie płyty (Karimski Club - 07 i Herbert - 09), był gościem na płytach Fisza, Dzieci z Brodą, Zakopower czy M. Peszek. Bryndal ma na koncie współpracę m.in. z O.S.T.R. i A. Andrusem.