„W życiu są dwie nierozerwalne tajemnice, – tajemnica urodzin i tajemnica śmierci. Przeżyć życie, myśleć o sobie nie jest wielką sprawą. Ważne jest to, czy będziemy mogli zostawić coś po sobie. Czy będziemy w stanie udowodnić, że nie jesteśmy prostym eksperymentem biologicznym. Jeśli zostawiamy jakąś część naszej energii dla dobra ludzkości, oznacza to, że nie umarliśmy, ani nie żyjemy na marne”.,- Łarisa Szepitko,Film „Wniebowstąpienie” wydaje się całkowicie przezroczysty, jasny - patrz, słuchaj, współczuj, przeżywaj. Nie sposób zostać obojętnym wobec tego, co dzieje się na ekranie. Nie sposób nie próbować przymierzyć do siebie kwestii: co by się stało, gdybym żył w tym czasie, jak bym się zachował, czy starczyło by mi sił..?”,- Natalia Gorenok,Białoruś. Zima 1942 roku. Ciężkie boje toczone przez oddziały partyzanckie dziesiątkują ludzi. Dowódca jednego z oddziałów wysyła dwóch żołnierzy po żywność. Kiedy Rybak i Sotnikow docierają do wsi okazuje się, że pozostały po niej tylko zgliszcza. Po dotarciu do następnej wsi Sotnikow trawiony gorączką i wyczerpany atakami kaszlu traci siły na powrót do oddziału. Jednak Rybak skłania go do wyruszenia w drogę powrotną. Tam napotykają Niemców. Sotnikow zostaje ranny, ale mimo tego udaje im się dotrzeć do chaty Demczychy…