„Wygnanie”: to niesamowite dzieło nowego kina rosyjskiego. Zwiagincew, po swoim debiucie (niezwykły „Powrót” Złoty Lew na Festiwalu Filmów w Wenecji w 2003 roku), okrzyknięty został drugim Tarkowskim. „Wygnanie” udowadnia, że przydomek ten nie został mu przyznany przez przypadek i że w pełni na niego zasługuje. Świadczy o tym niewątpliwy sukces, jaki film odniósł na świecie: to przejmująca opowieść o samotności, braku zrozumienia i trudnych relacjach międzyludzkich. Akcja „Wygnania” toczy się na prowincji, której surowa przyroda jest niemym świadkiem tragicznych wydarzeń. Film przedstawia historię Aleksa (Konstantin Ławronienko; doskonale zagrana rola - nagroda główna za rolę męską MFF w Cannes 2007), który razem z rodziną (w roli żony fenomenalna Maria Bonevie) powraca w strony swojego dzieciństwa. Zamknięte w swojej samotności postacie odkrywają przed nami tajemnice własnych dusz. Film A. Zwiagincewa zdobył liczne nagrody na międzynarodowych festiwalach.,„Obraz Zwiagincewa to przede wszystkim poruszająca medytacja nad samotnością współczesnego człowieka i jego etycznym oraz metafizycznym wykorzenieniem. Nie bez powodu krajobrazy w tym filmie są niezrównanie piękne i zarazem smutne, puste. Przywodzą na myśl raj, z którego wygnano Boga” - Lech Kurpiewski, „Newsweek”,„hipnotyzująca, piękna historia” - brytyjski The Times,"Jest to kino opowiadające o rozdartej duszy człowieka, o nieokiełznanych emocjach i zatrutej miłości. Powstał film niepokojący, w którym poetycki kadr opowiada jakby jeszcze jedną historię poza tą, która rozgrywa się między bohaterami samego dramatu. "Wygnanie" mówi o życiowej pustce, którą potęguje potrzeba prawdziwej - jeśli jest coś takiego - miłości. To także film o zatraceniu, nierzadko również o niszczycielskiej sile uczuć" - Artur Cichmiński, „Stopklatka”